Aile sağlığı çalışanları, aile hekimliği sisteminin bel kemiğini oluşturan kritik bir gruptur. Ancak, diğer sağlık meslekleriyle kıyaslandığında, ciddi bir maaş eşitsizliği ile karşı karşıyadırlar.
Bu çalışanlar, sağlık verilerini kayıt altına alma, aşı uygulama, gebelik izlemi, bebek ve çocuk sağlık takibi gibi pek çok önemli görevi üstlenmektedirler.
Ne var ki, benzer unvanlara sahip kamu personeliyle kıyaslandığında, aile sağlığı çalışanlarının gelir düzeyinde belirgin bir adaletsizlik yaşandığı gözlemlenmektedir.
Uzmanlar, aile hekimliği mesleğinin giderek daha az cazip hale geldiğini ve birçok çalışanın sistemden ayrılma yoluna gittiğini aktarıyor.
Aile sağlık çalışanları, artan iş yükü, gereksiz formaliteler ve karşılığını alamadıkları sorumluluklar nedeniyle mesleklerinden soğumaktadırlar. Bu durum, hizmet kalitesinin de olumsuz yönde etkilenmesine yol açmaktadır.
Saha ve masa başında yoğun bir tempoda çalışan aile sağlığı personeli, bu yüksek çalışma koşullarına rağmen maaşları ve hakları konusunda ciddi bir iyileştirme görememektedir.
Eğer gerekli düzenlemeler hayata geçirilemezse, birinci basamak sağlık hizmetlerinde yaşanabilecek aksaklıkların artacağı ve bunun sonucunda vatandaşların mağdur olacağı endişesi dile getirilmektedir.
Aile sağlığı çalışanlarının motivasyonunu artırmak ve sağlık hizmetlerinin kalitesini korumak adına, çözüm yollarının bir an önce bulunması gerekiyor.