Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz, yakın zamanda duyurduğu Orta Vadeli Program (OVP) çerçevesinde haftada dört gün çalışma sisteminin mümkün olabileceğine dair ipuçları verdi.
Programda, “İş-yaşam dengesinin sağlanması ve çalışan verimliliğinin artırılması amacıyla pilot bir uygulama gerçekleştirilecektir” ifadesi dikkat çekti.
Bu açıklama, dört günlük çalışma modelinin kurulması açısından önemli bir adım olarak değerlendiriliyor. Programın odak noktası, iş ve özel yaşam arasında bir denge kurarak çalışanların daha verimli olmasını sağlamak.
Bu yaklaşım, hem çalışanların hem de işverenlerin yararına olacak şekilde iş ortamını iyileştirmek adına bir fırsat sunuyor.
Eğer uygulama planlandığı gibi gerçekleşirse, 2026 yılında hem kamu hem de özel sektörde dört günlük çalışma modeli üzerinde pilot testler yapılabilecek. Bu durum, Türkiye’nin iş gücü pazarında köklü değişiklikler yaratma potansiyeline sahip görünüyor.
DÜNYA GENELİNDE UYGULANAN MODELLER
Dünya genelinde birçok ülke, haftada dört gün çalışma sistemini benimseyerek farklı uygulamalar denemeye başladı. Polonya, 1 Temmuz 2025 tarihinden itibaren kısaltılmış çalışma haftası denemelerine başlayacak. Bu proje, çalışanlara haftada dört gün 32 saat veya beş gün 35 saat çalışma alternatifleri sunuyor.
İzlanda, Belçika, İspanya ve Japonya gibi ülkelerde de daha kısa çalışma haftası için çeşitli modeller test edilmekte. Almanya’da ise 45 şirket, geçtiğimiz yıl dört günlük çalışma sistemini deneyerek bu modelin işleyişini gözlemledi.
İngiltere’de yapılan bir araştırma, dört gün çalışma haftasının çalışan memnuniyetini artırdığı ve verimliliği olumsuz etkilemediğini ortaya koydu.
Daha kısa çalışma haftasını uygulayan ya da test eden diğer ülkeler arasında Japonya, Yeni Zelanda, Amerika Birleşik Devletleri, İrlanda, Fransa ve Hollanda yer alıyor. Bu tür sistemlerin, iş gücü dinamiklerini ve çalışanların yaşam kalitesini nasıl etkileyebileceği merakla bekleniyor.
Çeşitli ülkeler, dört günlük çalışma modelini uygulamaya koyarak, iş yapma biçimlerini dönüştürme yönünde adımlar atıyor. Bu gelişmeler, Türkiye’nin de iş gücü pazarına benzer bir yaklaşımı benimsemesi durumunda, hem ekonomik hem de sosyal açıdan önemli sonuçlar doğurabilir.
Uygulamanın başarıyla gerçekleştirilmesi, çalışanların iş-yaşam dengesini sağlaması açısından olumlu bir dönemin habercisi olabilir.